aan het woord/Nieuws/oud-studenten/pers

in the spotlight : Sanne Houbrechts

Sanne Houbrechts

“Durven risico’s nemen brengt je verder dan steeds op veilig spelen”

Afgestudeerd in 2008

Decorcoördinator bij de Munt in Brussel

Ik studeerde af en kon meteen aan de slag bij de Vlaamse Opera (in Antwerpen en Gent) in de decorafdeling . Na drie jaar stapte ik over naar de Munt. Ik werk er nu in het studiebureau dat de realisatie van decors voorbereidt, ik ontwerp dus niet in de strikte zin van het woord. En toch vind ik mijn job – ook als vormgever – best uitdagend. Op het moment dat de scenograaf de maquette van zijn decorontwerp oplevert begint mijn taak. Die bevat de voorbereidende studie voor de uitwerking en materialisering van het concept, de coördinatie van de productie van onderdelen, het  in overeenstemming brengen  van  de behoeften van het artistieke team met de podiumtechniekers en het wegwerken van de manko’s bij de opbouw op scène. We begeleiden het maakproces en trachten daarbij het concept dat de scenografen voor ogen hadden te maximaliseren. Dat is niet vanzelfsprekend als je weet dat de tijd die we daarvoor hebben beperkt is – een decor is steeds een eerste uitvoering, een prototype – en de randvoorwaarden – vb brandveiligheidsnormen – uiterst strak zijn. Het heeft me zes jaar gekost om te staan waar ik nu sta. Om een internationale superproductie als Shell Shock te realiseren – de eerste waarvoor ik de technische verantwoordelijkheid droeg voor de aanmaak en opbouw van het decor –  moet je een degelijke expertise opgebouwd hebben. Tegelijkertijd is dit ook een droom van een project : een opera van componist Nicholas Lens met teksten van zanger Nick Cave en een choreografie van de gelauwerde Sidi Larbi Cherkaoui. Twintig jaar geleden zag ik de toen nog onbekende Cherkaoui dansen in een klein Brussel zaaltje en ik was zwaar onder de indruk. Nu geniet hij wereldfaam en praat ik met hem over de setting waarin zijn choreografie uitgevoerd zal worden. En blijkt hij een bijzonder sympathiek man te zijn.

Toen ik de opleiding interieurvormgeving startte, wist ik hoegenaamd niet wat ik kon verwachten. Ik herinner me dat ik toen het gevoel had dat ik maar wat aanmodderde. Tot een docent me er attent op maakte dat mijn ontwerpen altijd iets theatraal in zich droegen. Dat triggerde me. Ik probeerde dat element eerst te onderkennen, nadien bewust in te zetten. Ik koos voor opdrachten waar het ensceneren centraal stond. Achteraf denk ik graag terug aan de opleiding interieurvormgeving als aan een experimenteel veld waarin je mensen ontmoet die je handvaten aanreiken om jezelf richting te geven. De ervaring dat je zelf je weg zoekt vind ik een belangrijk aspect. Stel dat ik een opleiding had gevolgd die zich toespitste op het kant-en-klaar afleveren van professionals, afgestemd op standaardjobs. Dan had ik zeker snel werk op maat van mijn profiel gevonden – maar was ik dan even gelukkig geweest?

No fear. Dat is wat ik studenten interieurvormgeving wil meegeven. Als je op een authentieke manier ontwerpt, zal je vroeg of laat geconfronteerd worden met je onvolkomenheden. Dat risico moet je durven nemen, en de kritische reacties erbovenop. Omdat je er veel uit kan leren. Het laat je toe om verder te gaan dan je zou doen als je steeds op veilig speelt.

Sanne.houbrechts@gmail.com

 

Mahagonny Pelleas Shsh1